- Przypuśćmy Co jednak powinniśmy

„— Przypuśćmy. Co jednak powinniśmy uczynić w takiej sytuacji
— Może zawrócić — zaproponował czyjś głos z głębi pudła.
— Zawrócić — krzyknął ktoś inny. — Mnie się spieszy, mam dosyć tych przeklętych stron!
—Ależ wieziemy kobietę...
— Panią usadzimy w środku i nic się jej nie stanie. Zresztą... nie wierzę w ten cały napad.
Karol sterczał nieruchomy obok swego konia i niecierpliwił się.
— Jeżeli będziecie nadal się spierać i tracić czas — zauważył natężając głos — napastnicy uderzą na was o zmierzchu, widoczność będzie znacznie gorsza i da im przewagę.
— Prawda — mruknął Carty. — Któż to są ci ludzie
— Przypuszczam, że ci sami, którzy napadli na Długowłosego.
— Jesteś pewien
— Nie mam pewności. Przecież nigdy nie oglądałem ich twarzy.
— Twierdzisz, że ich podsłuchałeś, więc...
— Ale to działo się w nocy — przerwał mu Karol — dostrzegałem tylko sylwetki.
— To na czym opierasz swe podejrzenie
— Na tym, że jechali za mną od samego Custer i szukali moich śladów tak długo, aż je skutecznie zatarłem. Czy trzeba lepszego dowodu
— Hm, może i masz rację. Widzę, że z ciebie nie tylko kowboj, ale i tropiciel. Czemu nie pojechałeś do Laramie
— Przecież już mówiłem. Ścigali mnie i musiałem kluczyć jak zając.“(11)